گزارش صعود به قله کلکچال

گزارش صعود به قله کلکچال (آموزشی کلکچال)

سرپرست : کیانوش عرشی

🗓تاریخ برگزاری:
6 ام خرداد 1401

به نام خالق کوهساران
قرارمان برای شروع حرکت،ابتدای مسیر کلکچال در پارک جمشیدیه بود.
هوا مقداری سرد تر از حدی بود که انتظار داشتیم.
بعد از رسیدن اکثر بچه‌ها بین ساعت ۵ تا ۵:۱۰ به محل قرار،گرم کردیم و در نهایت ساعت ۵:۲۷ به راه افتادیم.
بعد از توقفی کوتاه و انجام معارفه در ساعت ۵:۵۶ ،به حرکت ادامه دادیم.
ساعت ۶:۴۸ برای صرف صبحانه توقف کردیم و در این بین بچه‌ها شروع کردند به گفت و گو و آشنایی بیشتر با یکدیگر 🙂
راجع به تعدادی نکات در خصوص تغذیه مناسب برای کوهنوردی آموزش دیدیم و پس از آن، در ساعت ۷:۱۹ به سمت اردوگاه به راه افتادیم.
ساعت ۸:۰۵ به اردوگاه رسیدیم.
چون قبلاً صبحانه را صرف کرده بودیم،توقفمان به نسبت کوتاه تر بود و ساعت ۸:۲۸ حرکت کردیم.
شیب مسیر اردوگاه تا گردنه زین اسبی مقداری بیشتر از قبل از اردوگاه بود و همین، مسیر را قدری چالش برانگیز تر و جذاب تر می‌کرد.
در کنار آن،طبیعت هم از بعد از اردوگاه خیلی سرسبز تر جلوه کرد و وجود اسب ها، زیبایی مسیر را چند برابر کرده بود.
با اجرای اصول صحیح گام برداری، می‌شد که در مجموع از آن چالش و زیبایی مسیر در کنار هم،یک تجربه خوب ساخت!
ساعت ۹:۴۴ به گردنه زین اسبی رسیدیم.
جایی که یک سمت آن قله اسپیلت قرار دارد و سمت دیگرش به طرف قله کلکچال است.
مقداری توقف کردیم. در این بین چیزی خوردیم و راجع به اقداماتی که باید در زمان وقوع گرما زدگی یا سرما زدگی برای یک شخص انجام دهیم،آموزش دیدیم.
ساعت ۱۰:۰۴ با نیم نگاهی به قله اسپیلت(که صعود آن در برنامه دو هفته پیش به دلیل شرایط جوی جایگزین صعود قله کلکچال شده بود)،بالاخره به طرف مخالف آن،یعنی قله کلکچال رهسپار شدیم!
اما اینسری از مسیر معمول خط الراس نرفتیم!
کنار مسیر خط الراس توی گردنه، یک مسیر نسبتا صاف و سرسبز هست که میرسد به چشمه پیازچال…
هر قدر که جلوتر می‌رفتیم، مسیر سرسبز تر و دیدنی تر می‌شد.
همین طور عرض مسیر هم نسبت به قبل از زین اسبی کوتاه تر بود.
صدای دلنشین جریان آب در چشمه‌ها و رود‌ها صفای جان بود به نوعی!
ساعت ۱۰:۴۴ در کنار یکی از چشمه ها یک ربع کردیم و بعد از لذت بردن از مسیر و استراحت،حرکت را از سر گرفتیم.
از جایی که قله در میدان دیدمان قرار گرفت، انگیزه و انرژی‌مان برای رسیدن به آن دو چندان شد.
در نهایت ساعت ۱۱:۲۸ به قله رسیدیم و حس فوق‌العاده بعد از رسیدن به قله‌ را باز هم تجربه کردیم 🙂
به تماشای تهران از ارتفاع ۳۳۵۰ متری نشستیم و مقداری استراحت کردیم.
از آن نقطه قله توچال و دماوند زیبا را هم می‌شد دید و آخ از شکوه دماوند حتی از آن فاصله :))
بعد از گرفتن تعدادی عکس،ساعت ۱۲:۳۵ به سمت پایین حرکت کردیم.
ساعت ۱۳:۰۰ در کنار چشمه پیازچال بساط ناهار را بر پا کردیم و در جای سرسبزی که اسب های زیبا در حال حرکت بودند، ناهار را صرف کردیم.
ساعت ۱۴:۲۰ وسایل ناهار را جمع کردیم و حرکت را از سر گرفتیم.
در مسیر بازگشت یک توقف کوتاه داشتیم و در نهایت ساعت ۱۵:۵۱ به اردوگاه رسیدیم.
در آنجا استراحت کردیم و در رابطه با انتخاب و استفاده درست از کوله و نحوه چینش صحیح آن آموزش دیدیم.
ساعت ۱۶:۱۷ حرکت کردیم و در ساعت ۱۶:۵۵ در مکان توقف اولیه‌مان در زمان صعود،آخرین استراحتمان را هم در این برنامه داشتیم و ساعت ۱۷:۱۵ به راه افتادیم.
در انتها در ساعت ۱۸:۱۵ به نقطه انتهایی رسیدیم،سرد کردیم و برنامه را به پایان بردیم.
(درست است که برنامه قرار بود آموزشی شب مانی باشد و به دلیل آلودگی هوا تبدیل به برنامه یک روزه شد ولی به دلیل نظم بالا و سرعت مناسب، زمان بندی برنامه همان طور که از پیش تعیین شده بود جلو رفت و در کنار آن وجود نکات مفید آموزشی، منتج به یک صعود و برنامه خیلی خوب شد.)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.