توضیحات برنامه
مسیر: روستای ملاده (سمنان) تا روستای میانا (مازندران)
تاریخ اجرا: چهارشنبه تا جمعه
مسافت پیمایش: حدود ۲۶ کیلومتر
آغاز سفر
چهارشنبه شب ساعت ۱۰ با مینیبوس از تهران به سمت سمنان حرکت کردیم؛ مسیری که ما را به مرز دو اقلیم متفاوت میبرد؛ جایی میان خشکی دشتهای سمنان و رطوبت جنگلهای مازندران.
بامداد روز بعد، حدود ساعت ۴:۳۰ صبح به روستای ملاده رسیدیم. روستایی آرام و سرد در دامنه کوه. از آنجا با وانت تا ابتدای مسیر پیمایش رفتیم. نشانه مسیر وجود چند کلبه قدیمی در کناره جاده بود، جایی که باید از جاده خارج شده و به سمت تیغه حرکت میکردیم. دما حدود ۱ درجه اما سرمای هوا قابلتحمل بود.
پس از کمی گرمکردن، ساعت ۵:۳۰ حرکت را آغاز کردیم. هوا کاملاً آفتابی و پایدار بود؛ بدون مه، ابر یا باد. خاک مسیر به دلیل بارندگی چند روز قبل کمی مرطوب بود اما گِلی و لغزنده نبود، و همین باعث میشد پیمایش راحتتر باشد.
در دل جنگلهای پاییزی
با ورود به جنگل، منظره کاملاً پاییزی شد. درختان راش و بلوط با برگهای زرد و نارنجی، مسیر را رنگآمیزی کرده بودند. صدای خشخش برگها زیر پا، حالوهوای خاصی به گروه داده بود.
این سمت تیغه ها که پیمایش را در آن آغاز کرده بودیم تا قسمتی از مسیر را پاکوب محوی تشکیل میداد. اما پیدا کردن ادامه مسیر نیازمند مهارت های مسیریابی در جنگل های بسیار انبوه و بدون پاکوب میباشد. تا حدود 200 متر افزایش ارتفاع، مسیر به همین صورت ادامه میباید و تیم باید مسیر خود را از میان درختان و بوته های انبوه باز کند اما پس از ان تراکم جنگل کمتر شده و حرکت راحت تر میشود. قرار بود صبحانه را بر فراز تیغه صرف کنیم، اما بهدلیل طولانی بودن صعود، حدود ۲۰۰ متر پایینتر از آن توقف کردیم و صبحانه را در میان درختان خوردیم.
مرز دو اقلیم؛ تیغه اوپرت
با رسیدن به تیغه، پوشش درختی کمتر شد و چشمانداز وسیع و منحصربهفردی در برابرمان قرار گرفت — مرز بین دو استان سمنان و مازندران. نکته مهم در این مسیر، نقطه دقیق گذر از تیغه است که دقیقا طبق ترک باید باشد در غیر این صورت گذر از آن خطرناک و سخت خواهد بود. در یک سو دشتهای خشک و باز سمنان، و در سوی دیگر جنگلهای انبوه و مرطوب مازندران دیده میشد. پوشش گیاهی منطقه متنوع بود: راش، بلوط، سرخس، تمشک و شمشادهای وحشی. در این نقطه عکاسی گروه انجام شد. البته لازم است یادآوری شود که اطراف تیغه پرتگاههای عمیقی دارد و حرکت در این ناحیه باید با احتیاط کامل انجام شود.
مسیر فرود و آبشار اُبن
حدود ساعت ۱۰ مسیر فرود آغاز شد. در ابتدا شیب بسیار تند و در برخی قسمتها لغزنده بود، اما با دقت و همکاری تیمی طی شد. مسیر بهتدریج هموارتر و پاکوبتر شد تا اینکه صدای آبشار اُبن از دور به گوش رسید.
در نزدیکی مسیر آبشار مجددا برای مدتی پاکوب محو شد و چند بار از عرض باریکه های آب گذشتیم. آب زلال و سرد میان سنگها جاری بود و مناظر بسیار زیبایی ایجاد کرده بود.
حدود ساعت ۱۳ به پای آبشار رسیدیم و ناهار را همانجا صرف کردیم. استراحتی حدود یک ساعت داشتیم و سپس به سمت محل کمپ حرکت کردیم.
برپایی کمپ
مسیر تا محل کمپ جادهای و بدون شیب بود. پس از بررسی چند نقطه، محل مناسبی انتخاب شد؛ دشت کوچکی با چشمانداز جنگل و رودخانهای نزدیک آن. چادرها پیش از تاریکی و در ساعت 5 عصر برپا شد.
اعضای تیم در فضایی صمیمی آتشی برپا و شام خود را کنار آتش صرف کردند. ساعت 9 شب خاموشی اعلام و شبی بسیار آرام و بیصدا سپری شد.
روز دوم: از کمپ تا پاجی
صبح ساعت ۷ بیدار باش اعلام شد. پس از صبحانه و جمعکردن چادرها، ساعت ۸:۴۰ به سمت روستای پاجی حرکت کردیم. مسیر ابتدا خاکی و هموار بود و در دو طرف آن درختان راش و بلوط با رنگهای پاییزی دیده میشد.
چشمه بعدی قبل از پاسگاه محیطبانی قرار داشت. چون از روز قبل آب کافی از چشمه اُبن تهیه کرده بودیم، نیازی به پر کردن مجدد نبود.
پس از عبور از محیطبانی، دشت باز و منظرهی کوههای پشت آن بسیار چشمنواز بود. مسیر سپس وارد بخش درهای شد و رودخانهای در پایین دست جریان داشت. مسیر در این قسمت پاکوب بود اما بخشهایی سنگی و لغزنده داشت و نیاز به دقت داشت.
حدود ساعت ۱۱ توقف کوتاهی کنار رودخانه داشتیم برای استراحت و عکاسی. سپس مسیر را ادامه دادیم. با وجود گرمای آفتاب و شیب نهایی، گروه با انرژی به مسیر ادامه داد و حدود ساعت ۱۴ به روستای پاجی رسیدیم. در روستا کمی استراحت کردیم و بعد با مینیبوس به سمت تهران حرکت کردیم.
خوشبختانه مسیر برگشت بدون ترافیک بود و حدود ساعت ۹ شب به تهران رسیدیم.
نکات مسیر
- در روز اول تنها چشمه قابل استفاده، چشمه آبشار اوبن است؛ بهتر است آب مورد نیاز کمپ از همانجا تهیه شود.
- مسیر در بخشهایی بدون پاکوب مشخص و دارای شیب تند و پرتگاه است؛ پیمایش حتماً باید با سرپرست باتجربه انجام شود.
- کل مسیر در این برنامه هوا کاملاً آفتابی و پایدار بود.
- خاک مسیر بهدلیل بارش چند روز قبل، مرطوب ولی غیرگِلی بود و پیمایش را آسانتر کرده بود. اما در صورت بارش های قابل توجه قبل برنامه، شیب بعد از تیغه بشدت گلی و سر خواهد بود و پایین آمدن از آن را عملا غیر ممکن میکند.
طبیعت منطقه بسیار بکر است؛ لطفاً زبالهای در مسیر باقی نگذارید.
