قبل ساعت 8 صبح به ماسوله رسیدیم. در آنجا از مینی بوس پیاده شده و کوله ها را روی نیسان از قبل هماهنگ شده ای سوار کردیم و حدود 30 دقیقه مسیر خود را در جاده خاکی ماسوله ماجلان ادامه دادیم تا به ابتدای مسیر پیمایش رسیدیم. در ابتدای مسیر که کلبه ای سنگی محصور با فنس ها وجود داشت روی تپه ای نشستیم و به صبحانه پرداختیم از از دیدن مناظر زیبا لذت بردیم. ساعت 9 صبح، پیمایش 31 کیلومتری مسیر ما آغاز شد…
تیم ما صبح زود از مبدأ حرکت کرد و پس از طی مسیر تهران به سمت فیروزکوه تا روستای رودافشان، حدود ساعت ۸:۳۰ به محل پارکینگ غار رسید. از آنجا تا دهانهی غار حدود ۳۰ دقیقه مسیر پیادهروی با شیب ملایم و سنگچین وجود دارد. در طول مسیر، تابلوهایی برای راهنمایی گردشگران نصب شده است…
ساعتی پس از بار زدن دوچرخهها پشت وانت و حرکت به طرف رودسر، در مسیر یکی از خودروها پنچر شد و بهدلیل این تاخیر، حدود ساعت ۹ صبح پس از پارک خودروها، سوار مینیبوس شدیم تا از طریق کلاچای به سمت جنگل برویم. هدف ابتدایی این بود که از دو راهی اشکورات و داماش رکابزنی آغاز کنیم، اما با توجه به تاخیر، تصمیم گرفتیم مقداری بالاتر برویم تا از زمان عقب نمانیم…
ساعت ۲ بامداد، طبق قرار قبلی همهی اعضای تیم مقابل درب ولیعصر جمع شدیم. پس از شمارش نفرات و آمادهسازی وسایل، سوار مینیبوس شدیم و به سمت روستای زیبای الیمستان حرکت کردیم. مسیر شبانه با گفتوگو و شوخیهای دوستانه سپری شد و نهایتاً حدود ساعت ۶ صبح به مقصد رسیدیم.
ساعت یک بامداد، زمانی که تهران در خواب سنگینش غوطهور بود، جمعی از طبیعتگردان مشتاق، مقابل درب ولیعصر دانشگاه صنعتی امیرکبیر گرد هم آمدند. بذر یک ماجرای ناب در دل شب کاشته شده بود. سکوت شب با هیاهوی سلام و خوشوبشی شکسته شد و کاروان ما سوار بر مینیبوس معروف آقای باقری، راهی شمال شد.