توضيحات برنامه
برنامه صعود شبمانی به قله توچال در تاریخ ۹ و ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ با حضور اعضای گروه کوهنوردی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد. حرکت تیم از پارکینگ توچال با چالشی غیرمنتظره آغاز شد؛ درِ پارکینگ از ساعت ۲ تا ۴ بسته بود و با وجود جاهای خالی، اعضا مجبور شدند خودروهای خود را بیرون پارک کنند. این موضوع با توجه به شرایط اقتصادی و نگرانیهای امنیتی، باعث شد دلنگرانیهایی در طول برنامه همراه تیم باشد. با تأخیر معمول برخی اعضا، تیم در ساعت ۲:۴۰ پس از گرم کردن مختصر، حرکت خود را آغاز کرد. ابتدای مسیر با گفتوگوهایی درباره برنامههای قبلی، از جمله سختیهای تنگه زمان و آسودگی آزادکوه، همراه بود که فضای صمیمانهای ایجاد کرد. در ساعت ۳:۱۰ تیم به چشمه مسیر رسید و پس از توقفی کوتاه، به سمت ایستگاه دو حرکت کرد. صبحانه و نماز صبح در ایستگاه دو برگزار شد و با روشن شدن هوا، تیم در ساعت ۴:۳۰ مجدداً به راه افتاد. در ساعت ۶:۵۰ به ایستگاه پنج رسیدیم و پذیرایی با لیموناد خنک توسط دوستان آزادکوهی، انرژی تازهای به تیم بخشید. حرکت تا ایستگاه هفت ادامه یافت و اولین نفر در ساعت ۱۰:۰۶ به آنجا رسید. پس از استراحتی یکساعته برای رسیدن سایر اعضا، تیم در ساعت ۱۱:۴۵ موفق به صعود به قله توچال شد. چادرها برپا شدند و برخی اعضا در گرمای ظهر به استراحت پرداختند، در حالی که دیگران در پناهگاه قله به بازی و گفتوگو مشغول بودند. پس از صرف ناهار و اقامه نماز، جلسه آموزشی آمادگی برای صعود دماوند برگزار شد. سرپرست برنامه با نظم خاصی مباحث را ارائه داد و اعضا با دقت گوش سپردند. با سرد شدن هوا، اعضا به چادرها و کیسهخوابها رفتند. یکی از اعضا دچار کسالت شد، اما خوشبختانه صبح روز بعد حال عمومیاش بهبود یافت. حرکت برگشت در ساعت ۴ صبح آغاز شد، اما به دلیل باد شدید با ۳۵ دقیقه تأخیر همراه بود. عکس دستهجمعی با طلوع خورشید در قله ثبت شد و سپس مسیر برگشت از ایستگاه هفت تا پنج از میانبر سنگلاخی طی شد. پس از انتظار برای باز شدن تلهکابین، تیم به ایستگاه یک رسید و مسیر تا پارکینگ را با گفتوگو درباره برنامههای آینده طی کرد. خوشبختانه تمام خودروها در محل پارکشده باقی مانده بودند و برنامه با خاطرهای خوش و امید به صعود دماوند به پایان رسید.
